| GifT 的个人资料*Sleepy Melodies In a Bi...照片日志列表 | 帮助 |
|
10月2日 คอตโต้ดูดวิญญาณ3อ่ะ...มีคนขำ...ดีใจๆ555
วันนี้สอบฮิวแมนแฟกเตอร์....เรียนรู้เรื่องfatiqueอย่างถ่องแท้เลยปวดต้นคอมากๆ
กิฟเบลหลังสอบ---ประมาณนี้
"กิฟอยากกินพิซซ่าว่ะ"
"เมื่อวานเพิ่งกินซิสเล่อร์มาเองง่ะแก"
"ไม่มีชวนอ่ะ"
"ก้อไปกินกะพี่ที่โบสถ์อ่ะ"
"ไปหาไรดีๆกินกัน"-----ประโยคยอดฮิตของเบลล์เวลางานเส็ด/สอบเส็ด/อารมเปลี่ยว555
"อืม"
"ไปกินร้านญี่ปุ่น35บาทกัน"
"โอเคร"----ถูกดี--ชอบบบบบ
เก็บกระเป๋าข้าวของ...ตาเปงประกายปิ๊งๆ
"เบื่อข้าวป้าเฟร้ยยยยยย!!!!"
ไม่สะทกสะท้านต่อเพื่อนกลุ่มคอตโต้ที่นั่งแวดล้อมใกล้ๆกันในห้องสอบ .....
อันที่จริงแล้วนั้นหลังสอบ...ตามจิตสำนึกของเดกดีแบบไอดีต้องรู้เองว่า
"หลังสอบก้อต้องอยู่ทำแบบคอตโต้....เข้าใจ๊???"
เข้าจายๆๆๆๆๆด้วยความเขิลเล็กๆจึงต้องชวนพวกพ้องคอตโต้ไปร่วมก่อคดีหนีงานไปกินไกลๆด้วยกันจะได้ไม่รุสึกผิดมากนัก
"ไปด้วยกันป่ะน่อย/จิ๊บ/ปริน???น้องปอนไปป่ะๆๆกินข้าวสยามกัน"
"...."----น้องปอนก้มหน้าก้มตาสงสัยจะเครียดกะการประเมินอาจารย์หลังการสอบ+ส่ายหัวเล็กน้อยแปลว่า"ไม่อ่ะปอนไม่ไป"
"อือก้ออยากไปนะแกร"---น่อยหันไปหาปริน
"ร้านนั้นไม่อร่อยง่ะ"---ปริน---จิงๆมันก้ออร่อยนะไม่รุปรินไปกินเมนูไหนที่ไม่อร่อยมากๆแน่เลย*ราเมนคามาโบโกะอ่ะป่าวปริน?
"งั้นไม่ไปล่ะแก..."น่อยเสียงเซงเล็กๆ
ด้วยเหตุนี้กิฟเบลล์พิ้ง(ยัยพิ้งก้อห้อยมาไม่ทำงานทำการเช่นกัน)ก้อไปกินข้าวสยามและวางแผนเดินช้อปปิ้งก่อนกลับ...อิอิ
กะเวลาให้ทุกคนเริ่มแบบคอตโต้จิงจังจะกลับไปเบรนสตรอมทันที
เพื่อเช็คว่าการหนีเที่ยวครั้งนี้ไม่ทำให้กิฟ+เบลถูกเพื่อนคอตโต้แบนน
"ฮาโหลน่อย...อือ...อ้าว....เฮ้ย...55จิงดิ?"
กิฟงง....คุยไรวะ?
สรุปง่ายๆคือนึกเหรอว่าจะแค่กิฟ+เบลที่จะมาชิว
นังพวกที่เหลือก้อแห่กันเข้าสยามมาดูThe Devil wears Pradaกันหมดแว้วว
"ดูป่ะกิฟ"
"เดอะเดวิ่วเหรอๆๆๆๆๆๆๆๆๆดูๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
"ไปด้วยอีก2น่อย555"
แล้วใครอยุ่ทำแบบล่ะ?
ปริน?????
กิฟ-เบลก้อกะลังคิดอยู่ว่าไอ้พวกนี้มันหนีมาดูหนังได้ไง
ปรินปล่อยมาได้ไงฟร่ะ
หรือปรินไปทำลายไทยส่งอาจานอยู่เลยยังไม่เวิกคอตโต้???
หารู้ไม่พอเดินมาถึงสกาล่า....
ปรินก้อมาเดอะเดวิ่วแวร์สปราดาเหมือนก๊านนนนนน
สรุปว่าชาวบ้านกลุ่มอื่นเค้าทำคอตโต้กันอีกลุ่มที่ไม่มีแบบที่ซู้ดดดด
มานั่งอยุ่กันในสกาล่าหน้าสลอนนนนนนโว้วววววว...
พวกเรามาศึกษาด้านสไตลลิ่งก่อนไปออกแบบส้วมคนแก่แบบปราดาค่ะตามคำแนะนำค่ะอาจานเถกิง5555 9月28日 คอตโต้ดูดวิญญาณ2ป่าวๆ
ก้อแค่จะเล่าให้ฟังว่าในระหว่างที่เดกไอดีกะลังกลุ้มกะงานกะแบบที่แมร่างไม่ยอมลงตัวมันก้อเครียดอ่ะแหละ
แต่ว่ามันก้อมีเรื่องให้ขำตลอด
ก้องี้นะ
ในกลุ่มมีกิฟ+ปริน+น่อย+จิ๊บ+แป้ง+เบล+น้องปอน
สตรีล้วนยกเว้นน้องปอน
ทุกคนจะเกรงใจปรินเสมอ เพราะปรินขยันทำงาน
เวลาให้อยากกลับบ้านก็ไม่รุดิต้องไปขออนุญาตปริน(ปรินไม่ได้ว่าอารายซะหน่อยอยากกลับก้อกลับดิ๊)แต่นั่นแหละ
ทุกคนก้อยังต้องไปขอปรินอยุ่ดี55555
อยุ่มาวันนึงขณะคิดแบบกัน
ทุกคนเบื่อกับการคิดงานม๊ากๆๆๆๆ
น้องปอนกะน่อยเลยวางแผนกัน
ประมาณนี้
"อยากกลับบ้านแย้วอ่ะ"
"เอางี้ดิ"
"ไงอ่ะ"
"เราก้อไปโทสับเข้าเครื่องปริน แล้วบอกว่ากลับบ้านด่วน"
"เราจะได้กลับบ้านกันไง"
"ดีๆ เอาเลย"
"แล้วใครจะเป็นคนไปโทรดีอ่ะ???"
"5555555++++"
อีก2วันถัดมาพอทุกคนเซงกะแบบ
น่อยชี้ไปที่ตู้โทรสับสาธารณะนอกดีไซน์เซ็นเตอร์แล้วพูดกะปอนว่า
"you go and call her"
ทุกคน555555++++
9月27日 คอตโต้...โปรเจคดูดวิญญาณม่เคยคิดเลยว่า "ส้วม"และ"คนแก่"
จะทำให้เหนื่อยกาย+สมอง+ใจได้มากมายเท่านี้
ทำแบบกันด้วยความเซงจนเกือบลืมไปแล้วว่าจิงๆโปรเจคนี้มันสนุกน่าทำ
ไม่รุว่าพวกเราสูญเสียความสนุกในการทำงานไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?
หลังจากทำแบบกันมาหลายสัปดาห์
เมื่อวันเสาร์จึงเริ่มมหากาพย์โมเดลเท่าจริง
เท่าจริง
ไม่ได้อะไรนะ....ก็มันเกิดมาไม่เคยทำอ่ะ
เช้าวันเสาร์เริ่มทำงานตั้งแต่เช้า ทำไปจน5ทุ่มก้อกลับบ้าน
เช้าวันอาทิยต์เอาใหม่+ไปโบสถ์ตอนบ่ายๆด้วยความเอื้อเฟื้อของเพื่อนๆในกลุ่มที่ไม่ได้ประนามการโดดงานแต่อย่างใด
และกลับมาทำต่อไปเรื่อยๆ..........ตี1แล้ว....ตี2...3.....4.....5.....6โมงฟ้าสางที่ไอดี
ไว้จะมาเล่าดีเทลให้ฟัง
ตอนนี้ไปอ่านหนังสือสอบแป๊บนะ
7月2日 BLUE FRINGEAnd the LORD spake unto Moses, saying,
38
Speak unto the children of Israel, and bid them that they make them fringes in the borders of their garments throughout their generations, and that they put upon the fringe of the borders a ribband of blue:
39
And it shall be unto you for a fringe, that ye may look upon it, and remember all the commandments of the LORD, and do them ; and that ye seek not after your own heart and your own eyes, after which ye use to go a whoring:
40
That ye may remember, and do all my commandments, and be holy unto your God.
41
I am the LORD your God, which brought you out of the land of Egypt, to be your God:
I am the LORD your God.
6月13日 ไม่ร้องไม่ได้แปลว่าไม่เจ็บการไม่แสดงออกถึงความเจ็บปวด
ไม่ได้แปลว่าไม่เจ็บปวด
การไม่แสดงถึงความอ่อนแอให้เห็น
ไม่ได้แปลว่าแข็งแกร่งหรือเข้มแข็ง
การไม่มีน้ำตาให้เห็น
ไม่ได้แปลว่าไม่ได้ร้องไห้
5月30日 เพลงที่ทำเอาน้ำตาร่วงในช่วงนมัสการAll In All ทรงเป็นดวงใจของฉัน
You are my strength when I am weak, ทรงป็นเรี่ยวแรงยามใจอ่อนแอ
You are the treasure that I seek ทรงเป็นสรรพสิ่งที่ฉันต้องการ
You are my all in all. ทรงเป็นดวงใจของฉัน
Seeking You as a precious jewel, อยากจะได้พระองค์มากกว่าทอง
Lord, to give up I’d be a fool อยากจะพ้นจากจิตใจเศร้าหมอง
You are my all in all ทรงเป็นดวงใจของฉัน
Jesus. Lamb of God เยซู นามพระเจ้า
Worthy is Your name นามพระองค์ทรงคุณอนันต์
Jesus, Lamb of God เยซูนามพระเจ้า
Worthy is Your name ทรงพระคุณอนันต์
Taking my sin, my cross my shame ทรงชำระความอบายอับอาย
Rising again I bless Your name จิตใจฉันจะสรรเสริญเรื่อยไป
You are my all in all ทรงเป็นดวงใจของฉัน
When I fall down You pick me up เมื่อฉันล้มลงทรงเฝ้าประคอง
When I am dry You fill my cup เมื่อฉันเหน็ดเหนื่อยพระองค์เพิ่มแรง
You are my all in all. ทรงเป็นดวงใจของฉัน
Words and music By Dennis Jernigan
1991 Shepherd’s Heart Music 5月24日 เกรดหนอ...เกรด.....เกรดมันจะถึง3ไม๊วะเทอมนี้.........
เกิดมายังไม่เคยได้ต่ำกว่า3เลย....
เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
อยากร้องไห้เว้ยยยยยยยยยยยยยย
บ้าเอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
5月23日 พ่อคะ...........พ่อคะหนูเหนื่อยค่ะ.....ถ้าหนูเส็ดงานของโลกนี้แล้วขอหนูกลับบ้านนะคะ.....
เจ๊น้อยถึงเจ๊จะคิวก่อนยังไงแต่ถ้ากิฟเส็ดงานแล้วกิฟก้อตีตั๋วกลับบ้านก่อนล่ะนะ
เอ้างานๆๆรีบมาเร็วๆ......เส็ดงานแล้วจะได้กลับบ้านซักที.......
I wanna draw near you,Lord.
นิทานเรื่องโปรดของกิฟท์กิฟจะเล่านิทานเรื่องโปรดของกิฟให้ฟังนะ555
แต่งโดยแมกซ์ ลูคาโด
ในหมู่บ้านนึงมีหุ่นไม้อยู่รวมกัน หุ่นไม้ทุกตัวถูกสร้างขึ้นโดยช่างไม้คนเดียวกัน
ทุกๆวันหุ่นไม้เหล่านี้จะทำอยุ่อย่างเดียวคือแปะสติ๊กเกอร์ให้กันและกัน
หุ่นไม้แต่ละตัวจะมีกล่อง1ใบ ในนั้นมีสติ๊กเกอร์2แบบ
แบบแรกเป็นดาวสีทองอีกแบบเป็นวงกลมสีเทา
ดาวสีทองจะแปะให้กับหุ่นไม้ที่เก่ง มีความสามารถพิเศษหรือสวยงาม
ส่วนหุ่นไม้ที่ไม่เก่ง ทำท่าประหลาดๆไม่สวย ไม่มีความสามารถจะถูกแปะวงกลมสีเทา
มีหุ่นไม้ตัวนึงชื่อว่า ปันเนชิโร่ ปันเนชิโร่มักจะโดนแปะวงกลมสีเทาตลอดเวลา
เพราะเค้ามีสีถลอกลอกๆ แล้วก้อไม่เก่งอะไรซักอย่าง
เวลาที่เค้าสะดุดล้มหรือทำพลาดหุ่นไม้ตัวอื่นๆก้อจะเอาวงกลมสีเทามาแปะให้กันใหญ่
หุ่นไม้บางตัวเห็นว่าปันเนชิโร่มีวงกลมสีเทาเยอะจาการที่โดนหุ่นตัวนู้นตัวนี้แปะไว้เลยเหมาเอาว่าปันเนชิโร่เป็นหุ่นที่ไม่ดีเลยเอาวงกลมสีเทามาแปะเพิ่มเข้าไปอีกเรื่อยๆ
ปันเนชิโร่เลยพลอยคิดไปว่าตัวเค้าเองเป็นหุ่นไม้ที่ไม่ดีจริงๆ แล้วก้อแยกตัวออกไปอย่างเสียใจ
แล้วปันเนชิโร่ก้อเจอหุ่นไม้ตัวนึงที่แปลกมากๆเพราะว่าหุ่นตัวนี้ไม่มีวงกลมสีเทาหรือดาวสีทองแปะอยู่บนตัวเลย หุ่นตัวนี้ชื่อ ลูเชีย ปันเนชิโร่เลยถามว่าทำไมลูเชียจึงไม่มีอะไรแปะอยุ่เลยและยิ่งน่าประหลาด
เพราะเมื่อหุ่นตัวอื่นเห็นลูเชียไม่มีอะไรแปะอยู่เลยบางตัวก้อนึกว่าเอเป็นหุ่นที่ดีจึงเอาดาวทองไปแปะให้
แต่ดาวทองก้อร่อนออกไม่สามารถติดอยู่บนตัวลูเชียได้
และหุ่นบางตัวเห็นลูเชียไม่มีอะไรแปะอยู่เลยคิดไปว่าลุเชียไม่ดีจึงจะเอาวงกลมเทามาแปะให้แต่ก้อแปะแล้วหลุดออกเช่นกัน
ปันเนชิโร่อยากเป้นแบบลูเชีย เค้าไม่ต้องการมีอะไรมาแปะอยุ่บนตัว ลูเชียบอกแต่เพียงว่าให้ปันเนชิโร่ไปหาเอลี
ช่างไม้ที่เป็นคนสร้างหุ่นไม้ทุกตัวในหมู่บ้าน
แล้วเธอก้อเดินร้องเพลงอย่างมีความสุขจากไป
ปันเนชิโร่เลยตั้งใจไปหาเอลี
บ้านของเอลีเป็นบ้านหลังใหญ่อยู่บนภูเขา
ปันเนชิโร่ค่อยๆเดินเข้าไป
"ปันเนชิโร่เองหรือ?" เสียงๆหนึ่งถาม เอลีนั่นเอง
"ท่านรุจักผมด้วยเหรอครับ?" เอลีอุ้มปันเนชิโร่ขึ้นมาก่อนจะพูดต่อไปว่า
"รู้จักสิ เรารู้จักเจ้าดี เพราะเราเป็นคนสร้างเจ้าเองกับมือของเรา เจ้าเป็นสิ่งที่พิเศษสำหรับเรา"
"ผมน่ะเหรอเป็นสิ่งสำคัญ เป้นไปไม่ได้หรอกเพราะผมน่ะไม่เก่ง ไม่มีความสามารถ ไม่มีอะไรดีเลยแล้วหุ่นตัวอื่นๆก้อพากันเอาวงกลมสีเทานี่มาแปะที่ตัวผมเต็มไปหมดเพราะเค้าเห็นว่าผมเป้นหุ่นที่ไม่ดี"
"ไม่จริงหรอกปันเนชิโร่ เจ้าเป้นหุ่นไม้ที่เรารักและให้ความสำคัญมาก และเราหวังจะให้เจ้าเข้ามาหาเราทุกวัน"
"ผมอยากรู้ว่าทำไมถึงไม่มีใครสามารถแปะสติ๊กเกอร์บนตัวลูเชียได้เลย"
"นั่นเป้นเพราะว่า ลูเชียให้ความสำคัญกับความรักและความสำคัญในสายตาของเราผู้สร้างเธอขึ้นมามากกว่าความคิดของหุ่นตัวอื่นๆยังไงล่ะ สติ๊กเกอร์ความอคติสีเทาหรือดาวสีทองจึงไม่มีความหมายและหลุดร่อนออกไป สติ๊กเกอร์เหล่านั้นจะติดอยู่ได้ก้อต่อเมื่อเจ้าให้ความสำคัญกับมัน ถ้าเจ้ามั่นใจในความรักของเรา เจ้าก้อจะใส่ใจสติ๊กเกอร์น้อยลง"
"ผมไม่ค่อยเข้าใจครับ"
เอลียิ้มให้ปันเนชิโร่
"แล้ววันนึงเจ้าจะเข้าใจ ตอนนี้เจ้ามีวงกลมสีเทาอยู่เต็มไปหมด แต่ตั้งแต่นี้ไปเจ้าจงเข้ามาหาเรา เพื่อเจ้าจะเข้าใจว่าเรารักเจ้ามากมายเพียงใด"
เอลีวางปันเนชิโร่ลงแล้วพูดย้ำอีกว่า
"จำไว้นะปันเนชิโร่ เจ้าเป็นสิ่งพิเศษสุดสำหรับเรา เพราะเราสร้างเจ้าขึ้นมาและเราไม่เคยทำอะไรผิดพลาดเลย"
"เอลีคงหมายความเช่นนั้นจริงๆ" ปันเนชิโร่คิด
ทันใดนั้นวงกลมสีเทาอันนึงก้อหลุดร่อนออกจากตัวเขา
5月22日 BEFORE......Before you speak.............listen
Before you write...............think
Before you spend..............earn
Before you criticize............wait
Before you pray...........forgive
Before you quit....................try
5月21日 MY DIARY: สดุดีขอบพระคุณโมทนาพระคุณเพราะพระเจ้าทรงเป็นความรักนิรันดร์กาล
โมทนาความรักนิรันดร์กาลของข้าพระองค์
ผู้ทรงเป็นส่วนอยู่ภายในข้าพระองค์แม้ในวันเวลาที่ทุกข์ใจ
เมื่อความทุกข์ระทมกระโจนใส่ข้าพระองค์
เมื่อข้าพระองค์จมลงในความขมขื่น
ข้าพระองค์เดินอยู่อย่างวางใจและไม่ระวัง
ข้าพระองค์จึงดั่งถูกทรยศและล้มพลาด
แล้วที่ข้าพระองค์เคยมีก็ว่างเปล่า
ที่ข้าพระองค์ยึดไว้ก็สูญไปไม่มีอีก
ข้าพระองค์เป็นขยะที่ถูกทิ้งซ้ำๆ
ข้าพระองค์ตัดพ้อพระองค์ว่า"เหตุใดพระองค์จึงไม่รับคำต่อรองของข้าพระองค์"
ข้าพระองค์เทคำคร่ำครวญลงต่อหน้าพระเจ้าผู้ทรงสดับฟังอยู่
กลางวันข้าพระองค์เหนื่อยหน่าย
กลางคืนความเศร้าเคาะเรียกข้าพระองค์
ภายในของข้าพระองค์แห้งแล้งและตีบตัน
แต่ที่นอนชุ่มโชกด้วยการร้องไห้
จิตใจของข้าพระองค์เป็นเหมือนของที่ตกกระจัดกระจายไป
มารก็กรอกความสงสัยในพระองค์ให้ข้าพระองค์
แต่เมื่อข้าพระองค์จับจ้องความจริงของพระองค์
ข้าพระองค์ได้พบการเล้าโลมใจ
ข้าพระองค์ว้าเหว่และเป็นทุกข์มากนัก
แต่พระสัญญามั่นคงของพระองค์โอบกอดข้าพระองค์
พระเจ้าทรงดึงความเงียบที่ครอบปากข้าพระองค์ออก
พระองค์ทรงใส่เพลงในปากข้าพระองค์
แล้วความชื่นบานก้อไหลชะล้างความขมขื่น
พระองค์ใช้คนและงานของพระองค์เยียวยาข้าพระองค์
พระองค์ทรงปลอบประโลมและให้เกียรติข้าพระองค์
เมื่อข้าพระองค์มองสิ่งทรงสร้าง
พระองค์ยืนยันกับข้าพระองค์ว่า ข้าพระองค์ประเสริฐกว่าเหล่านั้นทั้งหมด
และทรงรักข้าพระองค์เหนืออื่นใด
พระองค์ทรงร้องไห้ร่วมกับข้าพระองค์
ทรงเข้าส่วนในความทุกข์ของข้าพระองค์
ข้าพระองค์จึงรักพระองค์
ข้าพระองค์จึงสรรเสริญโมทนาพระคุณของพระองค์
โมทนาพระเจ้า ความรักนิรันดร์กาลของข้าพระองค์
พระผู้ทรงเป็นส่วนภายในข้าพระองค์แม้ในวันเวลาที่ทุกข์ใจ
โคลงฮีบรูสดุดีขอบพระคุณแต่งที่ค่ายDIARY-บันทึกด้วยเพลง บรรเลงด้วยใจ 20/05/06 5月13日 u are precious in my sight.เคยเห็นทะเลมหาสมุทรที่สวยงามกว้างใหญ่ไม๊.......พระเจ้าเห็นว่าคุณสำคัญมากกว่ามหาสมุทรใหญ่นั้น
เคยเห็นดวงดาวนับล้านดวงที่ทอแสงเป็นประกายงดงามจับตาในท้องฟ้ายามค่ำคืนไม๊.......พระเจ้าเห็นว่าคุณงดงามมากกว่าเหล่าดาวนั้น
เคยเห็นดวงอาทิตย์ที่สาดแสงแรงกล้าเจิดจ้าบนท้องฟ้านั่นไม๊......พระเจ้าเห็นคุณสำคัญกว่าดวงอาทิตย์เจิดจ้านั่น
เคยเห็นภูเขาแข็งแกร่งสูงใหญ่ไม๊.............พระเจ้าเห็นคุณ....มนุษย์ตัวเล็กๆ...สำคัญกว่าภูเขาโตใหญ่นั่น
คุณเห็นอะไรบ้างในโลกใบนี้.....จะสิ่งซึ่งใหญ่โต หรือซึ่งสวยงาม หรือซึ่งสำคัญ.........
ไม่มีสิ่งไหนที่พระเจ้าจะให้ความสำคัญเท่ากับมนุษย์
".....เพราะเจ้าประเสริฐในสายตาของเรา
และได้รับเกียรติ และเรารักเจ้า....."
อิสยาห์43:4
5月11日 บางครั้ง...(ขออีกที)บางครั้งการพยายามทำอะไรซักอย่าง.......มันเหนื่อยและเจ็บปวดเกินไป
แม้ว่าสิ่งมีชีวิตที่โสมมที่สุด...คือมนุษย์
แต่ว่าสิ่งมีชีวิตที่สวยงามที่สุด.......ก็คือมนุษย์
แม้ว่าสิ่งที่เย็นชาที่สุด....คือมนุษย์
แต่สิ่งที่อบอุ่นที่สุด......ก็คือมนุษย์
แม้ว่าสิ่งที่อ่อนแอที่สุด.......คือมนุษย์
แต่ว่าสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุด......ก็คือมนุษย์
5月9日 บางครั้ง...บางครั้ง.......ความเจ็บปวดก็กลายเป็นแรงผลักดันมหาศาล
แรงที่มีพลังมากกว่าที่พลังความสุขสมหวังจะสร้างได้
5月8日 ลำยอง....แปลว่าไรอ่ะ???แรกเพียงได้พบสบตา
ก็ถูกใจกว่าที่เคยพบมา
อยากเข้าไปคุย เข้าไปทักทาย แต่ก็เกรงกลัวเธออยู่เหมือนกัน
เธอยกแก้วกระดก จนนับไม่ทัน เห็นแล้วบาปจริงๆ เถอะให้ตาย
แก้วแรกเธอก็ยังดูเข้าที แก้วที่สองเธอเริ่มโชว์ของดี ตอนที่เรายืนอยู่ใกล้กัน
แก้วที่สามบรรยากาศเริ่มจะมืดมัว แก้วที่สี่หน้าตาเธอเริ่มน่ากลัว เธอเล่นชนไม่ถอย...
เมามากแล้ว อย่างนี้ไม่ไหว ฉันว่าเธอไปพักก่อน กลับไปนอน หาน้ำร้อนกินสักแก้วนึง ส่วนตัวฉันกำลังดี ก็แค่พอตึงๆ เป็นเพราะฉัน ไม่เมาเหล้าแต่เมารัก.....เธอ
อยากจะเจอเธออีกสักที ตอนที่มีสติค่อนข้างดี เพราะว่าวันนี้เธอดื่มมากไป เฮ้...
เปลี่ยนไปเป็นคนละคน กลายเป็นมืดมนจากเคยสดใส นางฟ้ากลายเป็นลำยองไปได้ไง
เจอเธอตอนไม่เมา คงจะเข้าที หน้าเธอตอนไม่เมา คงจะสวยดี อยากให้โลกนี้มีแค่เราสองคน อยากบรรยายความรู้สึกที่มีอยู่ข้างใน แต่ตอนนี้พูดไปเธอคงไม่เข้าใจ
ปั๊บ ปั๊บ ปา ด่า ด๊า ปั๊บ ปั๊บ ปา ด่า ด๊า ปั๊บ ปั๊บ ปา ดา ดี๊ ด๊า ดา ปั๊บ ปั๊บ ปา ด่า ด๊า ปั๊บ ปั๊บ ปา ด่า ด๊า ปั๊บ ปั๊บ ปา ดา ดี๊ ด๊า ดา
ฟังทีไร...มันอดอมยิ้มไม่ได้ว่ะ....
เพลงมันยียวนน่ารักดี
ฟังแล้วขำๆดี
เฮ้ออออ....ขำ...อืมน่ารักดี...555....เราเมาเพลงแฮะ55555
5月6日 It was fun to sing somebody else's song.: Roger DaltreyRoger Daltrey ไอ้หมอนี่ใครไม่รุจักว่ะ555
แต่ที่เค้าว่ามาก็จริงอ่ะนะ
It was fun to sing somebody else's song -----มันเป็นเรื่องแสนสุขที่ได้ร้องเพลงให้ใครซักคนด้วยเพลงซักเพลง
พอดีเมื่อวานวันเกิดครบ60ปีป้าเพ็ญ พี่พลอย(ลูกพี่ลูกน้องกิฟ)+ญาติๆเลยจองห้องคาราโอเกะที่ร้านครัวดินเผา อ่า...หลังวิญญาณโพคาฮอนทัส+ซินยอริต้าเข้าสิง ทุกคนเลยยกไมค์ให้กิฟเลย555ซะงั้น...ดีค่ะกิฟชอบๆๆๆ
เลยร้องซะหลายเพลง อาน้องบอกจะส่งไปเดอร์สตาร์...เหอะๆๆๆๆ...เอางั้นเลยอ่อ...งั้นคงต้องไปปั้นเซรามิกในบ้านเดอะสตาร์แน่เลย ไปก้อเรียนไม่จบอ่ะดิคะ5555 ไอดีคือความโหดเคี่ยวเปรี้ยวสุดของชีวิตแล้.....ถ้าไม่เข้าใจให้ไปอ่านblogล่างๆเรื่องเด็กไอดีอ่ะนะ...แล้วจะรู้ว่านรกมีจริงในตึกไอดี555+++
ตอนม.6อ่ะเทอมสุดท้ายกิฟป่วยจัด ไม่สบายที่สุดตั้งแต่เคยเกิดมา คือเดินได้นะไม่ต้องเข้าโรงพยาบาลแต่ว่ามันไอมากๆมากซะจนพูดไม่ได้ พูดแล้วจะไอๆๆๆๆๆๆๆ ไอจนเหนื่อย เหมือนปอดจะหลุดออกมา หมอสั่งยาให้กินวันละ15เม็ด เพื่อนยังแซวเลยว่าไม่ต้องกินข้าวหรอก กินยาก้ออิ่มแล้วแกอ่ะ5555 ไอมากซะจนมาสเซอร์โอม--อาจารย์พิเศษที่มาสอนเคมี ถึงกะถามว่า "เหนื่อยไม๊คะ?"5555 เพราะงั้นจึงไม่พูดอะไรเท่าไหร่ช่วงนั้น ขนาดถึงว่าเพื่อนสนิทบอกว่ารีบๆหายเหอะว่ะ เหงาหู ไม่ได้ยินเสียงแกมาหลายวันแล้วอ่ะ เพราะกิฟเปงนักจ้อ...555รุใช่ม่ะล่ะ....แล้วก้อเสียงแหลมเสียบแก้วหูใครมานักต่อนัก ขนาดพี่ลูกท้อรุ่นพี่ที่รร.ตั้งชื่อให้ว่า"ยัยนกหวีด"...มาเงียบเปงคนใบ้ เพื่อนที่มันโดนเสียงกิฟแหลมเสียบหูอยู่ทุกวันมันก้อต้องเหงาหูมากมายเป็นธรรมดาอ่ะนะ555
อ่าขนาดพูดยังไม่ไหวเลย...ไม่ต้องพูดถึงเรื่องร้องเพลง...อดอยู่แล้วววว นั่นทำให้คิดได้อย่างนึงว่า.... เวลาที่เคยร้องเพลงได้แล้วมาร้องไม่ได้มันเซงที่สุดเลย แต่ยังดีที่เรียนเปียโน ถึงจะฝีมือห่วยๆก้อเหอะ เวลาเล่นเมโลดี้มันก้อเหมือนคีย์บอร์ดมันได้ร้องเพลงแทนเรา ถึงเป็นใบ้ถ้าไม่เสียมือ ก้อร้องเพลงได้ ขอบคุณคนที่คิดค้นฮาร์ปซิคอร์ดและเปียโนนะคะ
..........ทำให้กิฟรู้ข้อดีของการเล่นเปียโนได้ล่ะ............. ไม่ได้เอาไว้เล่นโชว์ใคร...แต่เอาไว้ร้องเพลงให้ตัวเองฟัง
แต่จะให้ร้องเพลงโปรดอย่าง i will ของbeatles หรือเพลงอะไรก้อเหอะ กิฟยังรักเพลงchristian hymn มากกว่าอย่างอื่นทั้งหมด เพราะเป็นเพลงที่เป็นชีวิตของกิฟ เพลงที่กลั่นกรองออกมาจากความสุขทั้งหมดที่มี ไม่มีเพลงไหนที่ร้องแล้วมีความสุขซาบซึ้งน้ำตาไหลได้เท่าเพลงฮิมน์อีกแล้ว
อาจจะฟังดูเวอร์ เหมือนกิฟพูดว่า " ขนมนี่อร่อยมากเลยนะ อร่อยสุดๆไม่มีขนมไหนเทียบติดแน่นอน " บางคนที่ฟังอยู่อาจจะคิดว่า"โหยยย...เว่อร์ๆๆๆไม่เชื่อหรอก" แต่ถ้าคุณยังไม่ได้ชิมขนมที่กิฟกินก้อไม่มีทางเข้าใจหรอกว่าที่กิฟรุสึกน่ะมันยิ่งกว่าคำพูดที่กิฟอธิบายอีกนะ เรื่องของพระเจ้าก็เหมือนกัน กิฟก้อได้แต่บอกว่าพระเจ้าแสนดี อัศจรรย์ สง่างาม .....เป็นสิ่งที่กิฟรัก แต่กิฟแค่พูดให้ฟังเป็นคำพูดเป็นคำadjectiveเท่านั้น คนที่อยากรู้ว่าที่กิฟพูดคืออะไรก้อคงต้องเข้ามาสัมผัสจึงจะรู้ในสิ่งเดียวกับที่กิฟได้รับรู้ ลองกินขนมที่กิฟว่า รับรู้ถึงรสชาติของชีวิตคริสเตียน ว่าทำไมถึงมีหลายคนไม่ยอมปฎิเสธว่าเป็นคริสเตียนแม้ว่าจะต้องแลกด้วยชีวิตในประเทศที่ต่อต้านคริสเตียน
ชักโฮลี่ใหญ่แล้วแฮะวันนี้
ไหนๆก้อไหนๆแล้ว....จบด้วยเพลง christian hymn ซะเลยละกัน
ข้าขอติดตามพระเยซูดีกว่า....ไม่ว่านำทางไหนข้าจะตาม โลกนี้มีความสุขซึ่งอาจศูนย์ได้...แต่ข้ากระหายสิ่งซึ่งไม่ตาย พระเจ้าสร้างเราเพื่อเกียรติพระองค์เอง....และทรงยินดีไม่มีเสื่อมคลาย ติดตามพระเยซูชื่นชูดวงใจ...เพราะว่าทรงทำให้ข้าอิ่มใจ
มาตรแม้นขวากหนามมีอยู่ในทางเดิน....หรือต้องเผชิญทุกข์โศกมืดมัว ข้าไม่กลัวเพราะพระองค์อยู่เคียงข้าง....นำไปถึงปลายทางโดยปลอดภัย ทรงทนอับอายขายหน้าเพื่อตัวข้า....ยอมพลีโลหิตไถ่ข้าจนตาย ชื่นใจเพราะว่าข้าได้ร่วมลำบาก...เหนื่อยยากเพียงไรพระองค์อยู่ใกล้
ข้าตามพระเยซูด้วยความเต็มใจ....ทุกข์ร้อนเพียงไหนข้าก็ไม่กลัว มืดมัวปวดร้าวดวงใจก็ยอมทน...เพราะว่าเหล่าทูตสวรรค์ปลอบโยน แม้ว่าจะขมจะขื่นข้ากลืนได้...เพราะว่าภายหลังกลายเป็นชมชื่น จะทนความทุกข์ความเจ็บแม้ความตาย....ไม่ช้าข้าไปสวรรค์สบาย
it's fun to sing God his songs: Nathida Wongmahasiri
5月4日 GIVEวันก่อนไปเซลบ้านครูจิน
อาจารย์สุเมธแบ่งปันเกี่ยวกับพันธกิจในคุกคลองเปรม
เล่าถึงผู้ชายคนนึงชื่อคุณเค.ซี.เป็นนักโทษแดนประหาร ซึ่งได้เล่าว่าทุกเช้าผู้คุมจะมาไขประตูนำนักโทษคนนึงออกไปแดนประหารทุกๆเช้า เค้าเองก็รู้สึกผวาทุกครั้งที่ได้ยินเสียงดังแกร๊กนั่น เพราะไม่รู้ว่าเป็นเสียงของห้องเค้าเองรึเปล่า เค้าเองเป็นคริสเตียนแล้วแต่ในเนื้อหนังเองก็อดกลัวความตายที่มเคาะประตูเรียกทุกเช้าอย่างนั้นไม่ได้เหมือนกัน
แต่คำพยานนึงที่น่าประทับใจของคุณเค.ซี.คือ
คุณเค.ซีบอกว่าในคุกนี้มันอัตคัต ขโมยของกันอยู่บ่อยๆ ทั้งเสื้อผ้า ชุดชั้นใน ถ้าใครไม่มีก้อคือไม่มี ไม่มีจะใส่นั่นแหละ แปรงสีฟัน สบุ่ ......แล้วไงอ่ะ ก้อขโมยกัน ที่ไม่มีก้อเพราะไม่มีคนมาเยี่ยม ไม่มีคนส่งอะไรมาให้ บางคนก้อไม่ได้แปรงฟันเป็นเดือนๆเลยทีเดียว เค้าเองก้อถูกขโมยบ่อยๆ แต่เค้าก้อได้คิดว่านั่นคือการให้...
แปรงสีฟันอันเดียวในโลกอิสระภายนอกนั้นแค่เศษเงินสำหรับใครหลายคน........
แต่มันมีราคายิ่งกว่าทองล้ำค่าในโลกไร้อิสระหลังซี่กรง.........
พระเยซูตรัสว่า"การให้เป็นสุขยิ่งกว่าการรับ"
ถ้าเป็นคุณ.....คุณเองสามารถมีจิตใจแห่งการให้ที่ยิ่งใหญ่อย่างว่านั้นได้รึเปล่า?
.......การให้ที่ยิ่งใหญ่ปรากฎชัดเมื่อเราให้.....ทั้งๆที่ตัวเองก็แทบจะไม่มีเหมือนกัน..........
5月3日 ....... never forget u......."ผมกลัว....ไม่ว่าเรื่องสำคัญแค่ไหนเวทมนตร์นั่นจะทำให้ผมลืมเลือนมันไป ความทรงจำที่มีมันจะหล่นหายไป......."
"แต่ชั้นจะอยู่.......เคียงข้างคุณนะ"
"แต่ผมกลัว....กลัวว่าผมจะลืมคุณ จะมีวันนึงที่ผมจะมองคุณเป็นคนแปลกหน้า แล้วนั่นผมจะทำให้คุณต้องเจ็บปวด"
"ไม่เป็นไรหรอก......ต่อให้คุณจะลืมชั้นซักกี่ครั้ง....จะก้อจะเป็นคนจดจำคุณตลอดไปเอง"
เวทมนตร์นั้นบันดาลให้เขาเหมือนนาฬิกาทรายแห่งความทรงจำที่ว่างเปล่า.....
เธอคือผู้พลิกกลับด้านนาฬิกาทรายนั้น....วันแล้ว...วันเล่า.....
"กลับมาแล้วเหรอคะ?"
"เธอเป็นใคร?"
เธอฟุบลงอย่างเชื่องช้า มือสองข้างปิดหน้า
".......ลืมกัน....อีกแล้วซินะ....." น้ำตารินไหลด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง
"ชั้นก็คือ...คนรัก..ของคุณไง...."
แด่ความรักที่เจ็บปวดวันแล้ววันเล่า ที่"เธอ"เพียรรักษาไว้
"ถ้ามีคราวหน้าอีก....ก็ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายนะ"
"ไม่นะ !!!!"
"ผมไม่อยากให้คุณต้องทรมาณใจอีก.....ถ้าครั้งหน้าผมลืมคุณอีก....แล้วถามว่าคุณคือใคร....ได้โปรด...อย่าตอบอะไรทั้งนั้นนะ"
"ไม่!!!!!!!"
"ขอร้องล่ะ.....เพราะผมเป็นฝ่ายรับมามากเหลือเกินแล้ว.....ลาก่อน...."
"เธอเป็นใคร?"
"ชั้น........" เสียงแผ่วเบาราวกับจะหยุดหายใจ
"ชั้นรักผู้ชายคนนึงที่สุด.....ยิ่งกว่าอะไรในโลกนี้...."
น้ำตาที่ไหลรินพร้อมรอยยิ้มจากใจและคำตอบสุดท้ายว่า.....
"ชั้นคือ.....ผู้หญิงบ้าๆบอๆคนหนึ่ง.....เท่านั้นเอง..............ลาก่อน........"
แม้ว่าเธอจะลืมชั้นไปซักกี่ครั้ง......ชั้นเองจะเป็นคนที่จดจำเธอไปชั่วนิรันดร์........
5月2日 คุณจะรู้ว่าเป้นเด็กไอดีเมื่อ.......อ่าวก้อมันมีฟอเวิดเมล์ คุณจะรู้ว่าเป้นเด็กถาปัคเมื่อ?.....งั้นลองมาดูของเด็กไอดีบั้ง....555+
เด็กถาปัตปกติ---นาฬิกาปลุกบอกเวลาไปนอน ไม่ใช่ตื่น
เดกไอดี----นาฬิกาปลุกไม่มีเพราะนอนที่ห้องทอ ใช้เพื่อนที่ ไม่ได้นอนค้างมาปลุกตอนเช้า
เดกถาปัตปกติ----ไม่อายที่จะหลับน้ำลายยืดในชั้นเรียน โดย เฉพาะวิชาคอน. เดกไอดี------เรียนคอนแค่2ตัว แต่เรายังมี ฮอสทรีออฟอินที เรีย/เฟอร์นิเจอร์/ฮิสทรีออฟเซรามิก/...... อีกมากมายไว้ให้ เลือกนอนน้ำลายยืดได้ แต่ต้องมีเซ้นส์ที่ว่องไวต่อรังสี อำมหิตของอาจาน เนื่องจากมีจำนวนคนเรียนน้อยแค่40คน หลบยังไงก้อไม่พ้นอาจานมาแพ่นกระบาล
เดกถาปัตปกติ-----รู้ว่ายู้ฮูกับพริตต์รสเป็นอย่างไร เดกไอดี--------นอกจากจะรู้ว่ายู้ฮูกับพริตต์รสเป็นอย่างไร แล้ว เรายังสามารถแยกแยะรสของออกไซด์เคลือบเซรามิกสี ต่างๆ/โป๊วพลาสติก /เรซิน/ยาเชื่อมโลหะและอื่นๆอีกมาก
เดกถาปัตปกติ-----เฉลิมฉลองให้กับ space เดกไอดี--------เราเฉลิมฉลองแก่ปิดเทอมที่ไม่มีอยู่จริง555++
เดกถาปัตปกติ-----กาแฟกับกระทิงแดงไม่ใช่เครื่องดื่ม แต่ เป็นอุปกรณ์ เดกไอดี--------กาแฟหรือกระทิงแดงก้อเอาไม่อยู่ต้องมีเก้า ชีวิตเท่านั้นจึงจะรอดไปได้5555+++
เดกถาปัตปกติ-----ตกใจเมื่อเห็นตึกใหม่ในมหาลัย เดกไอดี--------ตกใจเมื่อป้าร้านข้าวมีเมนูใหม่มาบริการเช่น โรตีบอยสูตรป้า(ไหม้เกรียม)
เดกถาปัตปกติ-----คิดว่าการสร้าง space เป็นไปได้ เดกไอดี--------คิดว่าการปิดเทอมเหมือนคนปกติทั่วไปเป็น เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
เดกถาปัตปกติ-----หลับติดต่อกันมากกว่า 20 ชั่วโมงในวัน เสาร์-อาทิตย์ เดกไอดี--------ทอผ้าติดต่อกันมากกว่า 20 ชั่วโมงในวันเสาร์- อาทิตย์
เดกถาปัตปกติ-----ทะเลาะกับสิ่งไม่มีชีวิต เช่น เซก/สเกล/ กระดาษร้อยปอนด์/นิตโต้/โฟม/คัตเตอร์ทื่อๆ เดกไอดี--------ทะเลาะกับเลื่อยวงเดือน/เลื่อยสายพาน/เครื่อง ไสไม้/เครื่องขัดกระดาษทราย/แป้นปั้นดิน/กี่ทอผ้า/หม้อต้ม น้ำย้อม/แจ้นติ้ง/น้ำเทียนที่ลุกเปงไฟ/...เปงไรมากไม๊ หา???????..........จะรีบส่งงานนะเว้ยยยยย.....จะนอน นนนนน!!!!
เดกถาปัตปกติ-----ผลอยหลับในห้องน้ำ เดกไอดี--------นอนค้างแรมในห้องทอผ้าเป้นเวลาหลาย อาทิตย์
เดกถาปัตปกติ-----เรื่องที่ทำกันเป็นปกติ เป้นเรื่องผิดปกติสำหรับคนธรรมดา เดกไอดี--------ทำเรื่องผิดปกติให้เป็นเรื่องธรรมดา อ่าวววๆๆๆงงอ่ะดิๆ
เดกถาปัตปกติ-----ไม่ค่อยมีคนเห็นคุณในที่สาธารณะ เดกไอดี--------พบเราได้ที่ไอดีแม้วันหยุดราชการ/ปิดเทอม/ ปิดกีฬามหาลัย...แกต้องมาเข้าใจไม๊
เดกถาปัตปกติ-----ฟังซีดีทั้งหมดในเวลาไม่ถึง48ชม. เดกไอดี-------- ฟังเพลงไอดีในตำนานเพื่อปลุกใจตนหลังจบครบทุกเพลงในซีดีและเอ็มพี3
เดกถาปัตปกติ-----อาบน้ำ แปรงฟันในห้องน้ำข้างๆสตูดิโอ เดกไอดี--------เรามีห้องอาบน้ำบริการ+ฝักบัวน้ำไหลเย็นชื่น ใจไม่ต้องกลัวว่าจะอนาถา
เดกถาปัตปกติ-----คุณพบประโยชน์ของการมีผมสั้นหรือผม เกรียน แล้วก็เริ่มจะชอบหัวล้านๆ เดกไอดี--------คุณสามารถลองประสบการ์ณใหม่ด้วยทรง ผมที่ออกแบบโดยอาจาน...คุณก้อรุว่าเค้าคือใคร ขอให้ ลองๆๆๆ แกลองแล้วใช่ป่าววะไอ้ปั้น เปงไงบั้งอ่ะ??
เดกถาปัตปกติ-----ใช้ฟิลม์หมดม้วนถ่ายทางเดินอย่างเดียว เดกไอดี--------กูเกิ้ล/เก็ตตี้อิมเมจ เวปคู่ใจเมื่อขี้เกียจออกไปถ่ายรูป
เดกถาปัตปกติ-----รู้ว่าเครื่องขายของอัตโนมัติเติมของกี่โมง เดกไอดี--------อ้อนวอนป้าร้านข้าวให้อยู่เปิดร้านขยายเวลา เกินเที่ยงคืน...อยู่นานๆๆๆได้ม๊ายยยยยย
เดกถาปัตปกติ-----พกยาระงับกลิ่นตัวอยู่ตลอด เดกไอดี--------ไม่มีกลิ่นตัว มีแต่กลิ่นสีสเปรย์ กลิ่นดิน กลิ่นฝุ่น กลิ่นเรซิ่น กลิ่นแลกเกอร์ กลิ่นขี้เลื่อย ชอบกลิ่น ไหนอ่ะ?
เดกถาปัตปกติ-----ตอนทำโมเดลจะรีไซเคิลของเก่งมาก เดกไอดี--------อืมเรารีไซเคิล รียูส รีเมมเบอร์ไอเลิฟยู555++
เดกถาปัตปกติ-----เวลาคุยกับคนอื่นเหมือนกับว่าจะพยายาม ร้องอะไรงึมๆงำๆ เดกไอดี--------พูดไม่ค่อยเป็นภาษาและสมองไม่สั่งการ หลังตรวจแบบกับ"ท่าน"
เดกถาปัตปกติ-----ลุกขึ้นมาเต้นอย่างเมามันตอนตีสาม ทั้งๆที่ไม่ได้กินเหล้าซักหยด เดกไอดี--------แหกปากร้องอย่างโหยหวนระหว่างการทอผ้า ระยะที่พบคือช่วงบ่ายโมง บ่าย3โมง และประมาณ4ทุ่ม หรือถี่กว่านี้
เดกถาปัตปกติ-----เขียนโน๊ตด้วยปากกาเขียนแบบหรือโยเคน เดกไอดี--------เอาตังค์ที่แม่ให้ไว้กินข้าวไปซื้อโคปิกหรือ บอกเพื่อนสนิทว่าวันเกิดนี้ขอโคปิกจากพวกแกคนละแท่ง นะ(อย่าขำ...นี่เรื่องจริงไม่เชื่อไปถามไอ้จิ๊บดิ555)
เดกถาปัตปกติ-----คุณรวมอาหารสามมื้อเป็นมื้อเดียว เดกไอดี--------จะได้มีโอกาสกินซักกี่มื้อยังไงคุณก้อหนีข้าวร้านป้าไม่พ้น
เดกถาปัตปกติ-----วันหยุดเป็นวันนอนเพิ่ม เดกไอดี--------วันหยุดเป็นวันที่อาจานจะแอดซายงานเพิ่ม หรือนัดมาเรียนเพิ่ม
เดกถาปัตปกติ-----มีรูปถ่ายตึกมากกว่าคน เดกไอดี--------มีจำนวนโคปิกมากกว่ารองเท้า
เดกถาปัตปกติ------คำจำกัดความ สถาปนิกในอนาคต เดกไอดี-------อนาคตกูไม่รู้แต่วันนี้ที่เป็นได้คือ จับกัง+สาวโรงงาน
เดกถาปัตปกติ-----เอาแฟนไปเที่ยวที่ไซท์ก่อสร้าง เดกไอดี--------เริ่มหาแฟนในไอดีเพราะไม่มีเวลาจะออกไป ไหน ดูๆไปแกก้อน่ารักดีนะ555
เดกถาปัตปกติ-----สามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องติดต่อกับ คนอื่น กินอาหาร หรือโดนแสงอาทิตย์แต่ถ้างานปรินท์ไม่ ออกนี่ขอตายดีกว่า เดกไอดี--------งานปริ้นไม่ออก........พี่ชาติ......ช่วยด้วยยยย
เดกถาปัตปกติ-----ใช้โฟโต้ชอป อิลลัสเตรเตอร์และทำเวบ ได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ใช้ Excel ไม่เป็น เดกไอดี--------เออ..ว่ะ...จิง555++
เดกถาปัตปกติ-----สตูดิโอคือที่ กิน/นอน/ทำงาน เดกไอดี-------- สามารถเนรมิตห้องทอผ้าให้มีตั้งแต่ วิทยุ/หมอน/เสื่อ/ตู้เย็น/เครื่องปิ้งขนมปัง/ไมโครเวฟ....ราวกับบ้านในฝัน
เดกถาปัตปกติ-----ตรวจแบบหลังอาจานรับประทานอาหารกลางวัน เดกไอดี-------- ตรวจแบบระหว่างมื้อกลางวันของอาจาน
เดกถาปัตปกติ-----เวลานอนสำคัญกว่าแฟน................โดนทิ้งในเวลาต่อมา เดกไอดี-------- แต่งกับงาน
เดกถาปัตปกติ-----ไม่กล้ามีแฟน เพราะไม่มีใครพอจะรับได้ 555 เดกไอดี--------แฟนจ๋าชั้นมาแล้วจ่ะ.....รับได้ๆๆๆๆห่วยพอกันๆ5555
สุดท้าย.....บทสนทนาจากเดกถาปัตปกติกับเดกไอดี
เดกถาปัตปกติ------เห็นตารางเรียนพวกไอดีแล้วว่ะ เดกไอดี-------------อืมแกคิดว่าเป็นไงล่ะ เดกถาปัตปกติ-------อยากซิ่วแทนพวกมึงทุกคน เดกไอดี--------------55555555555
|
|
|